ETEROTOPIA.GR

Όταν το Χόλυγουντ βάφτηκε κόκκινο

 «Οι Κόκκινοι» του Γουόρεν Μπίτι, 1981

του Θοδωρή Λέννα

γραμμένο για το επόμενο τεύχος του περιοδικού «Σπούτνικ»

 

1981: Ο σοβιετικός στρατός έχει εισβάλλει στο Αφγανιστάν, ο ψυχρός πόλεμος μαίνεται κανονικά και ο Ρόναλντ Ρέιγκαν με μια πρωτοφανή αντικομουνιστική ρητορεία έχει εκλεγεί πρόεδρος των Η.Π.Α. Μέσα σε αυτό το ομολογουμένως πρωτόγνωρο και ευμετάβλητο σκηνικό ο σταρ του Χόλιγουντ Γουόρεν Μπίτι παραδίδει ένα διαχρονικό και συγκινητικό κινηματογραφικό έπος γύρω από τον έρωτα, την επανάσταση και το αμερικάνικο εργατικό κίνημα.

Η ταινία παρακολουθεί την ζωή του Τζον Ριντ (τον πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνει ο σκηνοθέτης-παραγωγός-σεναριογράφος Γουόρεν Μπίτι), ενός Αμερικάνικου δημοσιογράφου(συγγραφέας του περίφημου έργου «Οι δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο») και επικεντρώνεται στην θυελλώδη ερωτική του σχέση με μια φεμινίστρια δημοσιογράφο, την Λουιζ Μπράιαντ (Νταιαν Κίτον). Τα γεγονότα του φιλμ διαδραματίζονται στην διάρκεια της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα με επίκεντρο τον σεισμό που προκαλεί σε παγκόσμιο επίπεδο η οκτωβριανή επανάσταση. Ο νεαρός διανοούμενος Τζον Ριντ υπήρξε ένας εκ των σημαντικότερων μορφών του αμερικάνικου εργατικού κινήματος, ένας άνθρωπος ο οποίος αγωνίστηκε για το σοσιαλιστικό ιδεώδες και για την μετάδοση των μαρξιστικών ιδεών και μέχρι σήμερα αποτελεί τον μοναδικό Αμερικάνο που ενταφιάστηκε στο Κρεμλίνο.

Η ταινία παρά το αδιαμφισβήτητο ακαδημαϊκό και ιστορικό της ενδιαφέρον δεν αποτελεί απλώς μια απεικόνιση αληθινών γεγονότων. Αντίθετα αυτό που την καθιστά κλασσική είναι ο ευφυής τρόπος με τον οποίο κατορθώνει να μιλήσει για έννοιες διαχρονικές, όπως η έννοια της Επανάστασης, της αμφισβήτησης, της κοινωνικής χειραφέτησης και του έρωτα. Απαλλαγμένος από την ανάλαφρη διάθεση των ρομαντικών ταινιών του Χόλιγουντ, ο Γουόρεν Μπίτι, χωρίς να αφήνει σε δεύτερη μοίρα την αφήγηση της ρομαντικής σχέσης του Ρίντ με την Λουίζ, καταθέτει ένα έργο με βαρύ πολιτικό φορτίο. Εμβαθύνοντας στην ιστορική ανάλυση του «κόκκινου Οκτώβρη» και διεισδύοντας με κριτική ματιά στην διάρθρωση του εργατικού κινήματος των Η.Π.Α. ο Μπίτι μιλάει για τις αντιφάσεις της Αριστεράς, για τις εσωτερικές της συγκρούσεις και για την αέναη αναζήτηση της επαναστατικότητας και του ριζοσπαστισμού, όχι μονάχα σε πολιτικό, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η νοηματική σύζευξη της ερωτικής ιστορίας με την πολιτική ιστορία των δύο ηρώων. Το ερωτικό πάθος τρέφεται από το ιδεολογικό πάθος.

Ακροβατώντας μαεστρικά μεταξύ του ερωτικού δράματος από τη μία και του πολιτικού θρίλερ από την άλλη «Οι Κόκκινοι» αποτελούν ποιοτικά και ιδεολογικά ίσως το πιο ριζοσπαστικό και αντισυμβατικό φιλμ που γυρίστηκε στο Χόλιγουντ. Η ταινία παρά τα πολλά εμπόδια τα οποία συνάντησε στον δρόμο της προς τις αίθουσες ανταμείφθηκε με 3 Όσκαρ ( Σκηνοθεσίας για τον Μπίτι, β’ γυναικείου για την βετεράνο Μορίν Στέιπλετον και φωτογραφίας στον Βιττόριο Στοράρο), δεν κατάφερε, όμως, να διαπρέψει στο boxoffice, κυρίως λόγω του αντισυμβατικού για τα δεδομένα της περιόδου θέματος. Μικρή σημασία έχει, άλλωστε, καθώς η ταινία γνωρίζει την αναγνώριση και το σεβασμό της παγκόσμιας σινεφίλ κοινότητας 36 χρόνια μετά την κυκλοφορία της.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *