Σαν Σήμερα [30.03]: Ν. Μπελογιάννης & Μ. Γλέζος

*Σκίτσο του Θανάση Καραμπάλιου, tpp
 
Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο απεβίωσε ο κομμουνιστής επαναστάτης, Μανώλης Γλέζος.
“Θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλυτώσετε από μένα ποτέ.” Με αυτά τα λόγια του Μανώλη Γλέζου θα βαδίζουμε έως ότου φτιάξουμε έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων.
 
69 χρόνια πριν ανήμερα της 30ης Μαρτίου εκτελούνται ο Καλούμενος, Μπάτσης, Αργυριάδης κι ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο εν καιρώ ειρήνης με την κατηγορία της προδοσίας εξαιτίας των κομμουνιστικών φρονημάτων τους.
Παρά την επιστολή του Πλουμπίδη, παρά τις διεθνείς αντιδράσεις που πίεζαν τον Πλαστήρα, ο Νίκος Μπελογιάννης οδηγείται μαζί με τους συναγωνιστές του στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Ξημερώματα Κυριακής 30 Μαρτίου του 1952, ανακοινώνεται στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα, κι ενώ Κυριακή δε συνηθιζόταν να γίνονται εκτελέσεις, οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τουφεκισμού στις 4:12 π.μ. Στην αποφυγή νέων κυμάτων αντιδράσεων οφείλεται και η βεβιασμένη τους εκτέλεση. Στο άκουσμα των πυροβολισμών, ο Πλαστήρας καταρρέει. Η εκτέλεση αυτή βυθίζει στη θλίψη τους λαούς ανά τον κόσμο.
 
«[…] Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη
[…]
Ορκιστείτε στ’ όνομα του Μπελογιάννη να βρούμε το άλογό του.
Η νύχτα κόβει με το σουγιά της μικρά κομμάτια τ’ όνειρο.
Ένα δέντρο κάνει φτερά. Ένα παιδί μεγαλώνει.
Ορκιστείτε να ’χει το παιδί το ψωμί του και το βιβλίο του
να μάθει να γράφει σ’ αγαπώ,
να κρατάει μπράτσο τον ήλιο σ’ ένα ανθισμένο περιβόλι. –
Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου,
η λευτεριά και η ομορφιά του κόσμου. Ορκιστείτε. […]»
 
Απόσπασμα του ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου που γράφτηκε για τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη με τίτλο «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο»
 
Έχω απάνω στο τραπέζι μου
τη φωτογραφία του ανθρώπου
με το άσπρο γαρούφαλο —
που τον ντουφέκισαν
στο μισοσκόταδο
πριν απ’ την αυγή,
κάτω απ’ το φως των προβολέων.
Στο δεξί του χέρι
κρατάει ένα γαρύφαλο
πούναι σα μια φούχτα φως
απ’ την ελληνική θάλασσα.
Τα μάτια του τα τολμηρά,
τα παιδικά,
κοιτάζουν, άδολα,
κάτω από τα βαριά μαύρα τους φρύδια.
Έτσι άδολα —
όπως ανεβαίνει το τραγούδι
σα δίνουν τον όρκο τους
οι κομμουνιστές.
Τα δόντια του είναι κάτασπρα —
ο Μπελογιάννης γελά.
Και το γαρύφαλο στο χέρι του
είναι σαν το λόγο πούπε στους ανθρώπους
τη μέρα της λεβεντιάς —
τη μέρα της ντροπής.
 
(Ναζίμ Χικμέτ)
 

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο